Her sene senenin sonu geldiğinde bütün bir yılı kapatmanın heyecanı ve mutluluğunun yanında bir hüzün de gelir kapımı çalar. Bu hüznün ortaya çıkışı da hep son rehberlik saatlerinde olur. Okulumuzda bir gelenektir çünkü sene sonunu geri bildirim çalışmalarıyla sonlandırmak.

1. Sınıftan 5. sınıfa kadar her yaş grubunun geri bildirim çalışmasını gözlemledim bugüne kadar. Öğrencilerin bu aktivite sırasındaki empati becerilerine, duyarlılıklarına, gözlem yeteneklerine, açık sözlülüklerine, eleştiri almaya açıklık ve cesaretlerine her sene yeniden hayran kaldım diyebilirim. Bütün sene yetişkinler olarak bizim nasıl söyleyebiliriz bunu bu öğrenciye acaba dediklerimizi, kırmadan incitmeden birbirlerine söylemekle kalmadılar; aynı zamanda da birbirlerinin olumlu yönlerini ne kadar iyi fark edebildiklerini de gösterdiler yine bizlere.

Bu sene 5. sınıflarda öğretmenlerimizden de aktiviteye katılanlar oldu. Dönenlerden bir tanesi de bendim. Bazı yorumlarına inanamadım kahkahalar attım diyebilirim. Bunu da mı fark ettiler diye 🙂 O kadar güzel sahneler oldu ki. Dinlemek yetmez sanırım o anı yaşamak gerek. O öyle bir anki, bütün senenin getirdiği tüm yorgunluğu silip atıyor ve çocukların iletişim becerilerinin gün geçtikçe ne kadar kuvvetlenebildiğini görünce bunda ufak da olsa parmağım olduysa ne mutlu bana diyorsunuz, hatta samimi olmak gerekirse bazen gözleriniz yaşarıyor ve tutamıyorsunuz.

Yine bir 36. haftanın sonuna doğru giderken dileğim nice sene sonlarında nice geri bildirim çalışmalarıyla gözlerimin yaşarması dileğiyle.

Hoş geldin yaz…

 

Şebnem Yapareller

Rehberlik Öğretmeni

Yorum yazabilirsiniz

E-Mail adresiniz yayınlanmayacak.